Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΑΤΕΡΑ. ΠΑΤΗΡ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ 15/10/16


Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου 2 Δεκεμβρίου 2016

Πραγματοποιήθηκε με ιδιαίτερη λαμπρότητα, στις 2 Δεκεμβρίου 2016, στο Ιερό Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μήλεσι Αττικής, το οποίο είχε ιδρύσει ο Άγιος Πορφύριος, η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία του Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, ιερουργούντος του Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ.κ. Μελίτωνα και συλλειτουργούντος του Μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ.κ. Κύριλλου.


Άγιος Πορφύριος, οι συμβουλές του στους νέους και τις οικογένειες


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ


ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ.ΑΡΧΙΜ.Π. ΑΡΣΕΝΙΟΣ. Ι.Μ. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΙΝΑ


Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ


O Όσιος Πορφύριος λειτουργεί τό Πάσχα .


Η γενική εξομολόγηση με τον Άγιο Πορφύριο – Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος


ΑΓ. ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Ο πιο εύκολος τρόπος να διώξεις το διάβολο


Μαρτυρίες για τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη της Αθήνας (+1991) - Μ.Καπετανάκης - ORTODOX HEART


Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης - Ομιλεί ο Πατήρ Γεώργιος Αλευράς


Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

ΑLITHIA FM ΟΜΙΛΙΑ Γ. ΚΡΟΥΣΤΑΛΑΚΗ ΚΑΛΥΜΝΟΣ 16-10-2016

ΚΑΛΥΜΝΟΣ 16-10-2016. Καταπληκτική ομιλία από τόν ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.Γ.Κρουσταλάκη , πνευματικό τέκνο του Αγ.Πορφυρίου μέ θέμα : ‘’ Ο Άγιος Πορφύριος καί η σημερινή οικογένεια ‘’. Διοργάνωση από τήν Σχολή Γονέων της Ι.Μητροπόλεως μας Καλύμνου-Λέρου-Αστυπαλαίας στήν αίθουσα διαλέξεων !!!! Εισήγηση από τόν Μητροπολίτη μας κ.κ. Παίσιο. Πάρα πολύς κόσμος παρευρέθηκε καί όλο το Ιερατείο.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΕΙΧΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΙ ΕΜΑΘΑ


Ο Γέροντας Ιωαννίκιος πνευματικό παιδί του Ἁγίου Πορφυρίου μίλησε για τον Άγιο.


|| Αγιος Πορφυριος Kαυσοκαλυβιτης || Μαρτυριες Θαυματων απο τον Γιατρο του Οσιου Πορφυριου


Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Απιστευτη Ομολογια Της Γεροντισσας Αννας για τον Αγιο Πορφυριο Τον Καυσοκαλυβιτη


Οσίου Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου


ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ


Ο γέροντάς μου ο π. Πορφύριος


Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Ομιλία κ.α. Αθηνάς Σιδέρη 18-11-2015 (Βίντεο)


Ομιλία Αθηνάς Σιδέρη 12-5-2016 στον Ι Ν Αγίας Μαρίνας Αρτέμιδος


Αθηνα Σιδερη 4ε 29-03-2016


Ομιλία κ.α. Αθηνάς Σιδέρη 21-3-2016 (Βίντεο)


. ΝΕΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ. Συνέντευξη γερόντισσας Άννας


Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ -ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ


ΠΑΤΗΡ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ


ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ -ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ


Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος και ο άθεος καθηγητής από την Αμερική


ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ


Άγιος Πορφύριος και φύση Ι.Κ. Μεταμορφώσεως Δολών


Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΑΝΝΑ


ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ "ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ" 2014 2015


Ομιλία - αποκάλυψη για τον Γέροντα Πορφύριο

Αποκαλυπτική ομιλία του πατρός Γεωργίου Αλευρά Καυσοκαλυβίτου, πνευματικού της Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους, για τον Γέροντα Πορφύριο, την γνωριμία του, το οσιακό του τέλος στα Καυσοκαλύβια, τις παρακαταθήκες που άφησε για το σήμερα, και τη θέση του γέροντα σχετικά με τον αντίχριστο. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στα Χανιά της Κρήτης την ημέρα μνήμης του Γέροντα Πορφυρίου στις 2-12-2010 μετά από πρόσκληση της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου και του σεβασμιοτάτου κ.κ Δαμασκηνού.


Γέρων Γεώργιος: Ο Αναστημένος Χριστός ο καλύτερος φίλος μας

Ομιλία για τον Άγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη, πραγματοποίησε ο Γέρων Γεώργιος ο Καυσοκαλυβίτης, την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016 στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι. Στον κατάμεστο ενοριακό ναό ο Γέρων Γεώργιος παρουσίασε τη μοναδική μορφή του πνευματικού του πατέρα και πτυχές της ζωής του, άγνωστες στο ευρύ κοινό, αφού πολλά πράγματα για τα τελευταία χρόνια της ζωής του Αγίου Γέροντα Πορφυρίου δεν αναγράφονται σε βιβλία και βιογραφίες. Για το περιεχόμενο της ομιλίας δεν χρίζουν ιδιαίτεροι σχολιασμοί. Το βίντεο είναι αποκαλυπτικό και δημοσιεύεται σήμερα εορτή του Αγίου Γεωργίου 2 Μαΐου 2016. Χριστός Ανέστη.


Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Ευλογητική προσφώνηση στην Ημερίδα: »Ο Όσιος Πορφύριος και οι Νέοι»


»Προσωπικά βιώματα και εμπειρίες από τη γνωριμία μου με τον Όσιο Πορφύριο»


»Ο όσιος Πορφύριος υπήρξε αυθεντικός άνθρωπος του Θεού»


Γερόντισσα Άννα: »Προσωπικά βιώματα και εμπειρίες από τη γνωριμία μου με τον όσιο Πορφύριο»


Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Η ΚΥΡΙΑ ΑΘΗΝΑ ΣΙΔΕΡΗ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ.


Όσιος Πορφύριος και οι νέοι - Αθηνά Σιδέρη


Άγιος Πορφύριος: "Αν οι γονείς γίνουν άγιοι, τα παιδιά αγιάζουν"


ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ Βίωμα και Ορθοδοξία κατά τον Άγ. Πορφύριο


Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Πέμπτη 14 Απριλίου και ώρα 6:30 το απόγευμα εις τον Ιερό Ναό του αγίου Γεωργίου Πανοράματος Θεσσαλονίκης, η κυρία Αθηνά Σιδέρη

Έλαβα και σας προωθώ: 
"Σεβαστοί και αγαπητοί μας φίλοι, χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω. Συνεχίστε ακλόνητοι το πανάγιον έργο σας προς δόξαν Θεού και προς σωτηρίαν του ποιμνίου. Θέλαμε ταπεινά να σας παρακαλέσουμε να αρχίσετε το συντομότερο, προς δόξαν του προστάτου μας αγίου Πορφυρίου, να ανακοινώνετε ότι την Πέμπτη 14 Απριλίου και ώρα 6:30 το απόγευμα εις τον Ιερό Ναό του αγίου Γεωργίου Πανοράματος Θεσσαλονίκης, η κυρία Αθηνά Σιδέρη, κοινωνική λειτουργός και πνευματικοπαίδι του αγίου Πορφυρίου, θα μιλήσει για τον άγιο Πορφύριο, καλεσμένη των ιερέων του ναού και του Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Δημητρίου Τσελεγγίδη.
Τέλος, την Παρασκευή 15 Απριλίου και ώρα 9 το πρωί εις τον Ιερό Ναό των Παμεγγίστων Ταξιαρχών Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης, θα ξαναμιλήσει η κυρία Αθηνά Σιδέρη για τον άγιο Πορφύριο, καλεσμένη των ιερέων του ναού, με την άδεια του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου. Σας παρακαλούμε να μην αργήσετε να το ανακοινώσετε για να το ακούσουν και οι άνθρωποι που θα έρθουν από μακριά καθώς και από το εξωτερικό. Ευχαριστούμε για την κατανόηση, χαίρετε.
Μετά τιμής.
Φοιτητές Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, τέκνα των αγίων Δημητρίου και Πορφυρίου."

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Αρχιμ. Γεώργιος Αλευράς για Γέροντα Πορφύριο

Ομιλία με θέμα τον βίο του γέροντα πορφυρίου πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου, αμέσως μετά το πέρας του κατανυκτικού εσπερινού.
Ομιλητής ήταν ο Αρχιμ. Γεώργιος Αλευράς από τα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους, ο οποίος υπηρξέ υποτακτικός του Οσίου Πορφυρίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ναός του Προφήτη Ηλία ήταν κατάμεστος, από μικρούς και μεγάλους, οι οποίοι έσπευσαν για την ομιλία παρά το κρύο και την βροχή.
Ο π. Γεώργιος αναφέρθηκε στη ζωή του κοντά στον Όσιο Πορφύριο, καθώς για την πραγματική αγάπη που είχε για τον άνθρωπο.
Στο τέλος ο π. Γεώργιος τόνισε ότι ο Όσιος Πορφύριος ξεψύχησε με την προσευχή "Ίνα ωσι εν", υπογραμμίζοντας ότι όλοι πρέπει να είμαστε αγαπημένοι και να γίνουμε ένα, όπως ήθελε και ο Γέροντας.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΙΔΕΡΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ


|| Αγιος Πορφυριος || "Πως πολεμαμε τον εχθρο" Φωνη του Οσιου Πορφυριου του Καυσοκαλυβιτη


Είδε και μίλησε με τον άγιο Πορφύριο η κ. Παμφιλη μόλις έγινε η αγιοκατάταξη του αγίου


Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Γερόντισσα Άννα: ''Ο Άγιος Πορφύριος ήθελε την Εκκλησία νοσοκομείο εκτάκτου ανάγκης''

Ακολουθεί η εισήγηση της Γερόντισσας Άννας του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγ. Πορφυρίου Ξάνθης, στην Ημερίδα για τον Άγιο Πορφύριο με θέμα: «Ο Άγιος Πορφύριος και οι νέοι».
Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:
Το θέμα μας είναι: «Ο άγιος Πορφύριος και οι νέοι, πώς ο άγιος Πορφύριος και με ποιό τρόπο προσέγγιζε και νουθετούσε τους νέους» και μου ζητήθηκε να μιλήσω για την προσωπική μου γνωριμία μαζί του όταν και εγώ ως νέα τον εγνώρισα και συνδέθηκα μαζί του.
Κατ’αρχήν να ευχαριστήσω τον Παναγιώτατο Κ. Άνθιμο και τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής για την ευγενή πρόσκληση, αν και η παρουσία μου εδώ ανάμεσα σε τόσους εκλεκτούς και πολύ αγαπητούς εισηγητές δεν νομίζω ότι έχει να προσδώσει κάτι περισσότερο, απ’ αυτό που εκείνοι τόσο εμπειρικά μας έδωσαν.
Όμως όταν μου έγινε η πρόταση απευθύνθηκα προσευχητικά στον Γέροντα και του είπα: «Παππούλη μου όλο και περισσότερο γίνεσαι γνωστός και η φήμη σου έφθασε στα άκρα της γης, ο λόγος σου ο πατρικός αγκαλιάζει ψυχές συνεχώς, και όλο και προσελκύονται άνθρωποι στον Χριστό και ζητούν όλοι αυτοί να μάθουν για σένα, όμως ξέρεις πολύ καλά πως εγώ αυτό που ζητούσα από σένα, ήταν η ησυχία, αυτήν που και εσύ ποθούσες, όταν έφυγες για τα αγαπημένα σου βράχια, τα καυσοκαλύβια και όμως βρέθηκες Ιεραπόστολος μέσα στον βούρκο της Ομόνοιας και έλαμψες, γιατί πήρες το μέλι της ησυχίας και το μετέδωσες στον πολύβουο και κοσμικό άνθρωπο και κατέστησες το κέντρο της αμαρτίας τόπον ησυχασμού και αγιασμού.
Αυτό ζητούσες και από μένα και προφητικά τότε που ήμουν νέα μου έλεγες «Θα πάς να ζήσεις στα ριζά ενός βουνού εκεί θ’ανακαλύψεις τον Θεό και εκεί θα του ευαρεστήσεις».
Και πραγματικά επαληθεύτηκες όπως πάντα. Ιδρύθηκε το μοναστήρι σου σε μια ευαίσθητη περιοχή με την αμέριστη βοήθεια και καθοδήγηση του Αγίου Ξάνθης, σ’έναν τόπο που εσύ με έστειλες, μέσα σ’ένα ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον, με το δάσος τα πουλάκια, τα λουλούδια, το ποταμάκι, έτσι όπως εσύ ήθελες να βρίσκεσαι και να υμνείς τον θεό, ώς ένα μικρό αηδονάκι μέσα στην χαράδρα.
Κα να εδώ σήμερα μας σύναξες όλους στην όμορφη συμπρωτεύουσα για να μιλήσουμε για σένα. Να καταργήσουμε τον χρόνο και να βρεθούμε όπως τότε μαζί σου.
Φυσικά δεν υπάρχει χρόνος όταν μας συνδέει ο Χριστός μου έλεγες.
Τότε ίσως δεν το καταλάβαινα, όμως αργότερα με την βοήθειά σου άνοιξε ο νούς μου και κατάλαβα ότι δεν υπάρχει μοναξιά, δεν υπάρχει θλίψη, δεν υπάρχει στεναχώρια, δεν υπάρχει αγωνία, όταν είμαστε με τον Χριστό, αλλά αντίθετα ο Χριστός είναι τόσο γλυκύς, είναι όλος φως και σκορπάει την χαρά και την αγαλίαση σε όλους μας.
Πως όμως θα μπορούσαμε να μεταδώσουμε σ’όλους τους νέους αυτό το χαρμόσυνο μήνυμα;
Ελάτε στον Χριστό, στον Χριστό είναι όλα τα ωραία, ο Χριστός είναιτο παν,είναι το άκρως εφετόν, είναι η ζωή, είναι το παν.
Γνώρισα τον Γέροντα Πορφύριο ένα ζεστό καλοκαίρι μέσα στο δάσος.
Ήταν μια περίοδο εκείνη της ζωής μου πολύ δύσκολη, ήμουν αναστατωμένη, μπερδεμένη ενώ εξωτερικά γελούσα και φαινόταν ότι χαιρόμουν μέσα μου ήμουν πολύ προβληματισμένη και ανήσυχη.
Ένιωθα τον εαυτό μου αδικημένο και τον κόσμο υποκριτικά τοποθετημένο, άρχισα να ψάχνω τη χαρά έξω από τον Χριστό, άκουγα μουσική New Age, ντυνόμουν όπως- όπως και ήθελα να διασκεδάζω με τους φίλους μου έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ήταν οι μόνοι που μ’αγαπούσαν.
Σπούδαζα θεολογία κατά τ’άλλα και είχα και την μητέρα μου να ανησυχεί για μένα και να με συμβουλεύει να πάω στον Γέροντα Πορφύριο. Μου έλεγε ότι όλα αυτά που νιώθω, μόνο ο Γέροντας Πορφύριος θα μπορούσε να τα βάλει σε μια τάξη.
Εγώ για να φανώ ότι της κάνω το χατίρι όλο της υποσχόμουν ότι θα πάω, όμως πάντα έβρισκα μια δικαιολογία και δεν πήγαινα.
Έλεγα μέσα μου, τι να μου πει ένας παππούλης γέρος και άρρωστος; Όμως η θεία πρόνοια και η προσευχή του παππούλη έφεραν τα πράγματα έτσι που γνωριστήκαμε.
Είχα πάει στην θάλασσα στον Ωρωπό για μπάνιο με τους φίλους μου και γυρνώντας προς την Αθήνα μέσω Μαλακάσας, περάσαμε μπροστά από το νεοιδρυθέν ησυχαστήριο του Γέροντα. Είδα μια ταμπέλα όπου έγραφε: «Ιερόν Ησυχαστήριον Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Γέροντος Πορφυρίου».
Δέν ξέρω τι ήταν αυτό που μ’έκανε να πεταχτώ, μέσα στο αυτοκίνητο και να πώ Α!!!
Να εδώ είναι ο παππούλης που μου λέει συνεχώς να πάω η μητέρα μου και σταματώντας έβλεπα διερευνητικά την ανηφορίτσα που οδηγεί στο μοναστήρι. Τότε ήταν όλα απερίφραχτα και το μοναστήρι δεν είχε πάρει την σημερινή του μορφή.
Κοιτώντας δεξιά-αριστερά και ενώ είχα κατέβει από το αυτοκίνητο προχωρούσα σαν κάποιος να μ’εσπρωχνε, να μ’οδηγούσε στον τόπο της συνάντησης μου με τον Γέροντα Πορφύριο.
Κάποια στιγμή είδα μέσα στο πευκοδάσος έναν παππούλη να μου Επειδή όμως ήμουν από την θάλασσα λίγο κοντοστάθηκα, εκείνη την ώρα πάλι με το χέρι του με καλούσε να πάω κοντά του, τότε άρχισα να τον πλησιάζω και χωρίς να ξέρω αν είναι αυτός ο Γέροντας Πορφύριος, πρόσεξα πως ήταν κουκουλωμένος και κρατούσε κάτι στο ένα του χέρι που έμοιαζε με φύλλο δένδρου, κοιτούσε χαμηλά και χαμογελούσε.
Εγώ από σεβασμό έσκυψα να του φιλήσω το χέρι και εκείνος μ’άρπαξε με τ’άλλο του χέρι από το χέρι το δικό μου και μου έδωσε μια σφαλιάρα που αληθινά με ξάφνιασε χωρίς όμως να μπορώ να αντιδράσω και μου είπε: βρε δε ντρέπεσαι θεολόγος άνθρωπος να γυρνάς μ’αυτούς τους μαντραχαλάδες;
Εγώ τότε πάγωσα και χωρίς να προλάβω ν’ανοίξω το στόμα μου, πιάνοντας τον σφιγμό μου, άρχισε να μου μιλά γλυκά λέγοντας μου πως κοιτά την ψυχή μου και βλέπει πως λάθος σκέφτομαι, λάθος είμαι, δέν είναι έτσι τα πράγματα, αυτό το οποίο με βασανίζει είναι κάτι που φαίνεται εξωτερικά ογκόλιθος ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα μικρό πετραδάκι, που δεν είναι τίποτα δια τον Χριστό, ο Χριστός με αγαπά και νοιάζεται για μένα.
Πρώτη φορά στην ζωή μου ήμουν μπροστά σ’έναν άνθρωπο, σ’έναν παππούλη που άγγιζε τα βαθύτερα σταθερά της ύπαρξης μου και χωρίς εγώ να τον έχω πει κάτι για μένα μου αποκάλυπτε πως με γνωρίζει πολύ πολύ καλύτερα απ’ότι εγώ γνώριζα τον εαυτό μου.
Πρώτη φορά το πρόβλημα που εγώ θεωρούσα μεγάλο και αξεπέραστο γινόταν μπροστά στα μάτια μου με την σταθερή και βέβαιη αποκάλυψη του παππούλη μικρό και ασήμαντο. Άρχισα να δακρύζω γιατί συγκλονισμένη βρισκόμουν μπροστά σ’έναν άνθρωπο, γέρο και άρρωστο κατά τ’άλλα που όμως δεν ήταν όπως οι συνηθισμένοι άνθρωποι.
Πρόσεξα καλά το θείο πρόσωπό του και τότε κατάλαβα πως ο παππούλης που κοίταζε συνεχώς χαμηλά είχε πάψει να με κρατά και να διερευνά την ψυχή μου αλλά τυφλός καθώς ήταν κρατιόνταν πάνω μου ως ανήμπορος και απροστάτευτος.
Ήταν η ώρα μου, ήταν ανοιχτός ο ουρανός και έστελνε ο Χριστός την Χάρη του σ’εμένα την φτωχή,την τιποτένια.
Να λοιπόν που μια σφαλιάρα μπορούσε να’ναι αγία σφαλιάρα, ν’ανοίξει το μυαλό μου, να σκορπίσει την θολούρα, να’ρθει το φως του Χριστού να γλυκάνει την ψυχή μου.
Τότε παραμένοντας λίγα λεπτά αμίλητοι και εγώ και ο παππούλης, δακρύζοντας, και οι δύο στεκόμασταν εκέι μέσα στο πευκοδάσος, δύο μονάδες διαφορετικές, εκείνος ένας άγιος του καιρού μας που μόλις εκείνη την στιγμή ως πατέρας στοργικός φορούσε ξανά σε μένα το απολωλός την χρυσοΰφαντη στολή και το δακτυλίδι στο χέρι σύμβολο του αιωνίου αραβώνος με τον Χριστό.
Και με το ραβδί της αγάπης του μου έδειχνε ξανά το δρόμο προς το παλάτι, την βασιλεία του θεού.
Όταν αργότερα θυμόμουν μαζί με τον παππούλη την γνωριμία μας, μου έλεγε: Να, σου ‘κανα μια μετάγγιση, για να ζήσεις γιατί έτσι όπως ήσουν, ήσουν σαν πεθαμένη.
Τότε, φιλούσα τα χεράκια του και μ’άρπαζε από το κεφάλι και με πίεζε και μου ΄λεγε: αχ! μωρέ αυτό το κεφάλι σου, σπάσιμο θέλει αλλά ο Χριστός μωρέ δεν κρατά σφυρί θέλει να τον αγαπάεις με φιλότιμο.
Τίποτα δεν μετρά για σένα μπροστά στον Χριστό που τόσο σ’αγαπά; Ήταν αυτά του τα λόγια – χειρουργικές επεμβάσεις – σ’έφερνε ξανά μέσα στον παράδεισο που ο ίδιος ζούσε και τότε ειρήνευες, γαλήνευες, έφευγες με τα φτερά στα πόδια, σου μετέδιδε μια δύναμη πνευματική, έβαζες ξανά αρχή μετάνοιας, αρχή ταπεινώσεως, αρχή υπακοής, γινόσουν χαρούμενος γιατί ο Χριστός σ’αγαπά και ας ήσουν εσύ ένα μυρμηγκάκι ασήμαντο πάνω στον φλοιό της γης και ο Δημιουργός του σύμπαντος σ’αγαπά. Πως μετά να μην νιώθεις τον Θεό τόσο κοντά σου, τόσο δίπλα σου, μέσα σου, κρυβόταν ο Θεός μέσα σου και αποκαλύπτονταν στον φτωχό Πορφύριο και γινόταν πανηγύρι – χαρά στον ουρανό – χαρά στη γη.
Άλλες φορές ήταν τόσο αποκαλυπτικός για καταστάσεις του παρελθόντος που έτριβες τα μάτια σου μ’αυτά που έλεγε, θυμάμαι όταν μια φορά γύρισε και μου είπε: «Το ξέρεις πως τώρα μπροστά στον Χριστό κάθονται γονατιστοί δύο άγιοι παπάδες και παρακαλούν τον Χριστό για σένα;»
Αυτοί μωρέ είναι δύο παπάδες πρόγονοί σου, που εσύ μόνο τα ονόματα τους ξέρεις, αλλά αυτοί αγίασαν και έχουν πολύ χάρη και με την προσευχή τους, σε σπρώχνουν να πάρει μπρός το μυαλουδάκι σου να σωθείς.
Πράγματι ήταν δύο παπάδες πρόσφυγες θύματα του τουρκικού επεκτατισμού που ξεριζώθηκαν απο τον Πόντο, την αγαπημένη τους Κερασούντα και ήρθαν κατατρεγμένοι στην ελεύθερη Ελλάδα.
Ο ένας έχασε την παπαδιά του στην πόλη, πέθανε απο τις κακουχίες των τούρκων, έχασε μετά και τα 5 παιδιά του και σαν παλαλός έφτασε εδώ στην θες/νίκη. Ηταν ο προπάππους μου ο παπα Παναγιώτης ο ένας.
Ο άλλος ήταν θείος της γιαγιάς μου ο παπα Γιάννης που έφερε 9 παιδιά απο τον Πόντο και υιοθέτησε και άλλα 9 ορφανά και τα μεγάλωσε μαζί με την παπαδιά του όλα σαν να ήταν δικά του, μέσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους, προστάτης των ορφανών.
Ποτέ δεν φανταζόμουν οτι είχα προγόνους αγίους και πόσο μπορούσαν αυτοί να μεσιτεύουν στον Χριστό για μένα.
Να, τώρα που ο παππούλης, άνοιγε μπροστά μου έναν άλλο κόσμο, πνευματικό που εγώ ως εκείνη την ώρα δεν μπορούσα να φανταστώ οτι υπάρχει, γιατί η πίστη μου και το οτι μεγάλωνα μέσα σε μία θρησκευτικά ώριμη οικογένεια φαίνεται οτι ήταν ανώριμα ουσιαστικά να μου δώσουν το έναυσμα μιας πνευματικής αναζήτησης.
Να, τώρα που ο θεός με λυπήθηκε και οδήγησε τα βήματα μου στα στοιβαρά χέρια ενός πνευματικού γίγαντος όπως του Γέροντος Πορφυρίου.
Όταν αργότερα μέσα στα γλυκά δάκρυα της μετανοίας, πήγαινα στον παππούλη και του εξομολογόμουν πόσο ενοχή ένιωθα, απέναντι στον Χριστό, πόσο με έθλιβε το γεγονός οτι τόσο στεναχώρεσα τον Χριστό και τον ελύπησα τότε μου έλεγε «να βρε!μην είσαι κουτή τώρα ζείς τον Χριστό και τον αγαπάεις και εκείνος σ’αγαπα, όμως εκείνος κάτι είδε σε σένα και σ’αγαπά, κάτι είδε στην ψυχή σου, έχεις καλή ψυχή μωρέ και τραβάεις τον Χριστό να σ’άγαπήση».
Μ’αυτά του τα λόγια έδινε στην ψυχή μου τροφή για να εργάζεται τότε ήταν μια περίοδος που μέσα μου τίποτα δε μ’ένοιαζε, μόνο τον Χριστό να μην λυπήσω, τον Χριστό να μην στεναχωρήσω.
Όπου και να πήγαινα όπου και να στεκόμουν ήμουν μέσα στην χάρη, η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει απο τα κύματα αυτά της Χάρητος και χόρευα εσωτερικά και γελούσα, έλεγα ασταμάτητα την ευχή, ήθελα όλους να τους αγαπώ, όχι όμως όπως τους αγαπούσα πρίν, αλλά τώρα με μια νέα αγάπη, την αγάπη του Χριστού.
Αυτή η θεία τρέλα όπως την έλεγε ο παππούλης κράτησε για ενα μεγάλο χρονικό διάστημα και ήταν σαν ένα προμήνυμα μια πρόγευση του τι έπονταν.
«Να τώρα σ’έκανε ο Χριστός τρελή και φωνάζεις μωρέ και σ’ακούω Κύριε Ιησού Χριστέ, Κύριε Ιησού Χριστέ, όμως θα΄ρθει καιρός, θά’ρθει μέρα που θα φύγει η χάρη και τότε όλο θα λές ελέησον με, ελέησον με.
Και πράγματι πέρασαν τα χρόνια σαν νερό και ο παππούλης έφυγε, μετοίκησε στον ουρανό γιατι γι’αυτόν αγωνίστηκε, εκεί ανήκε, και εγώ έχασα τη γή κάτω απο τα πόδια μου, προσπαθούσα να βρώ ένα παράθυρο ανοιχτό, απευθυνόμουν σ’εκείνον όπως όταν ήταν εδώ, και η αλήθεια να σας εξομολογηθώ μου ‘λειψε η παρουσία του, η πατρική του αγάπη, γιατί για μένα που δεν είχα πατέρα ο παππούλης στάθηκε ο πατέρας μου, με πήρε αδύναμο και καχαικτικό, ανώριμο και αρχάριο άνθρωπο και μου γνώρισε τον Χριστό και μ’έκανε δυνατή μέσα στον Χριστό.
Πήγαινα τότε στο Μήλεσι και ανέβαινα πάνω στον Αη Γιώργη και στεκόμουν πίσω στο παράθυρο και έκλαιγα και ερχόταν ο κ. Γιώργος ο Αρβανίτης και μου λέγε δυο λόγια αγάπης, κατέβαινα στο κελάκι του και γονάτιζα στο κρεβατάκι και αναπολούσα την παρουσία του.
Τότε βλέποντας ο παππούλης την μεγάλη μου θλίψη οδήγησε έναν πνευματικό αδερφό να μου πεί το όνειρο του: «Είδα, μου είπε να κάθεσαι σε μια καρέκλα και να είσαι πολύ λυπημένη και να κλαίς κρατώντας με τα χέρια το πρόσωπό σου και ξαφνικά εμφανίστηκε απο πάνω σου ο Γέροντας Πορφύριος και ενώ εγώ ξαφνιάστηκα με την παρουσία του και αναφώνησα Α! ο Γέροντας Πορφύριος εκείνος με το χέρι του μου έκανε νόημα να σιωπήσω λέγοντας μου. Σσ!!! Είναι πολύ στεναχωρημένη δεν βλέπεις; Αυτό και μόνο μ’έκανε να ησυχάσω, μου πήρε την θλίψη. Βέβαια πνευματικά ποτέ δεν χωριστήκαμε, απο τότε που μας ένωσε ο Χριστός σ’αυτήν την σχέση πατέρα – παιδιού ποτέ δεν απομακρυνθήκαμε.
Έρχονται βέβαια ανθρώπινες στιγμές όπου λέω καλό και το πνευματικό αλλά να¨, θα θέλαμε και το σωματικό γι’αυτό όταν θέλω κάτι να του πω παίρνω ένα μικρό εικονάκι του, και χάνομαι μέσα στο πρόσωπό του και του λέω παππούλη μου – πατερούλη μου πόσο σ’αγαπώ και περιπλανώμαι μαζί του και επιθυμώ και τώρα να’μαι μαζί του, μέσα στο σπίτι του, το ουράνιο που του χάρισε ο θεός.
Έτσι είναι η επικοινωνία μας ζωντανή, αληθινή, ότι του ζητώ όχι για μένα, αλλά πάντα για τους άλλους, πάντα για την δόξα του θεού, σπεύδει πολύ γρήγορα και μας απαντά, εκπληρώνοντας τα αιτήματά μας.
Σήμερα πολλοι νέοι έχουν ελκυσθεί στον Χριστό από την βιοτή του Γέροντος Πορφυρίου. Γιορτάσαμε τα άγια θεοφάνεια, πριν λίγες μέρες και δεν θα’ταν παράτολμο να πω, πως εμείς ζήσαμε κοντά στον Γέροντα μια συνεχή «Θεοφάνεια» γιατί τι άλλο ήταν ο Γέροντας παρά μια θεοφάνεια στον κόσμο. Ίσως στα μέτρα αυτά του Γέροντος να δούμε μετά απο 1000 χρόνια.
Όταν τον ρωτούσα: Γέροντα πόσο εύκολο είναι να γίνει κάποιος άγιος; Μου έλεγε: Πολύ εύκολο είναι μωρέ αρκεί να αγαπήσει τον Χριστό, όταν αγαπήσει κανείς τον Χριστό γίνεται ταπεινός όπως ο Χριστός, γίνεται υπάκουος όπως ο Χριστός, γίνεται άγιος όπως ο Χριστός, δεν λεει «άγιοι γίνεσθε όπως εγώ άγιος ειμί»;
Αυτό που λείπει σήμερα από την διαπαιδαγώγηση των νέων είναι η αγιότητα του βίου μας, μπορεί μέσα από διάφορες φιλοσοφίες και ρεύματα να κάνουμε προσπάθεια να τους προσεγγίσουμε και για λίγο όλα αυτά κάτι να κάνουν όμως αν εμείς οι ίδιοι, είτε δεσποτάδες, έιτε παπάδες, είτε μοναχοί, είτε γονείς δεν κατορθώσουμε την αγιότητα τότε τίποτα δεν αγγίζει την ψυχή τους.
Η αγιότης είναι μια κατάσταση άνωθεν, ζεί ο άνθρωπος εδώ πατά στην γη αλλά ο νους του όλος είναι εκεί στον ουρανό, και ο άγιος ποτέ δεν εκφράζει τον εαυτό του αλλά πάντα το θέλημα του Κυρίου του, ζει την αγάπη που είναι ο Χριστός και την αγάπη αυτή μεταγγίζει ως δοχείο καθαρό στους νέους.
Ο Γέροντας Πορφύριος είχε μιαν αγάπη που νόμιζες ότι μόνο εσένα αγαπά, μόνο εσένα σκέφτεται και νοιάζεται.
Και η παιδαγωγία του απέναντι στους νέους διακατέχονταν από την αγάπη, ήθελε όλοι να μετέχουν στην αγάπη του Χριστού γι’αυτό και φώναζε «ζω δε ουκέτι εγώ ζει δε εν εμοί Χριστός» ζούσε μέσα του η αγάπη που είναι ο Χριστός. Ο Χριστός είναι το παν, αν δεν αγαπήσουμε τον Χριστό τίποτα δε κάνουμε.
Τα πάντα και δια πάντα Χριστός. Ελεημοσύνη κάνουμε στο όνομα του Χριστού, αγάπη κάνουμε, ένας λόγος μας ζητείτε να πούμε στο όνομα του Χριστού, αγάπη κάνουμε, προσευχή κάνουμε για τον Χριστό, μετάνοια κάνουμε για το Χριστό, τον κανόνα μας κάνουμε για τον Χριστό, γι’αυτό και εμείς οι μοναχοί, πολλές φορές λέμε κάνε αγάπη για τον αδελφό, κάνε τον Χριστό στον αδελφό γιατί και αυτός εικόνα του Χριστού είναι, για να είμαστε όλοι του Χριστού, για να είμαστε όλοι ένα μέσα στο σώμα του Χριστού.
Αν λοιπόν ζούμε τον Χριστό, ζούμε άγια, τότε έντονα είμαστε μέσα στην χάρη και όταν πλημυρίζει η χάρη μέσα μας έρχεται και ξεχειλίζει στους γύρω μας όπως στον Γέροντα Πορφύριο.
Ποιός ήταν αυτός που πήγε κοντά του και δεν γλυκάνθηκε από την χάρη του Χριστού μας που ήταν τόσο εμποτισμένος ο Γέροντας;
Ακόμη ήρθαν άνθρωποι, που πήραν μόνον την ευχή του, χωρίς ν’ακούσουν να τους λέει κάτι, ακόμη κι αυτοί μιλούν για μιαν ιδιαίτερη στιγμή στην ζωή τους όταν έσκυψαν και φίλησαν το άγιο χέρι του και μετείχαν στη χάρη του Χριστού που έβγαινε από μέσα του.
Αν λοιπόν ταπεινά ζητήσουμε απο τον Χριστό μας να μας οδηγήση να βρούμε τρόπους μέσω της χάριτος να πλησιάσουμε τους νέους, τότε η χάρις θα μας οδηγήση. Έρχονται γονείς και νέοι στο μοναστήρι και ζητούν λύσεις για τους ίδιους και για τα παιδιά τους,και του λέω : Μιλήστε μέσω της χάριτος του Χριστού μας.
Τι σας επιτρέπει η χάρις να πείτε, αυτό να πείτε, έτσι να εκφραστείτε, παραμερίστε τον εγωισμό σας, την υπερηφάνεια σας, ταπεινωθήτε και κερδίσατε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Μη φοβηθήτε να πείτε στο παιδί σας, παιδί μου σ’ αγαπώ, έχω την ένοια σου και σου ζητώ να με συγχωρέσεις, αν νομίζεις ότι σε ελέγχω ή σε καταπιέζω.
Είναι κάτι που οφείλουμε να τους το πούμε. Ο Γέροντας Πορφύριος μερικές φορές μου έλεγε κάτι και εγώ δεν συμφωνούσα και αμέσως μου έλεγε «συγχώραμε, να, κουταμάρες σου λέω».
Τότε αμέσως μέσα μου λειτουργούσε το φιλότιμο και έκανα αυτό που μου έλεγε ο Γέροντας και έβγαινα κερδισμένη και εκείνος όλο χαρά χτυπούσε τα χεράκια του και έπιανε το χέρι μου για να με δεί και να μου μεταδώσει Χριστό. Έτσι να κάνετε και εσείς.
Να αφήνεστε στην χάρη και εκείνα που δεν μπορείτε να μεταδώσετε στους νέους θα τους τα πεί η χάρη και μόνο η παρουσία ενός ταπεινού που ζεί μέσα στη χάρη ειναι ένα ευαγγέλιο.
Ο Γέροντας Πορφύριος κάποια φορά μου ανέφερε εκείνη την τόσο όμορφη ευαγγελική περικοπή όπου ο Χριστός βρίσκεται επί τόπου πεδινού και όχλος μαθητών αυτού και πλήθος ανθρώπων απο πάσης Ιουδαίας και Ιερουσαλήμ και από τις παράλιες πόλεις της Τύρου και της Σιδώνος είχαν έλθει για να ακούσουν τον λόγο του και να γίνουν καλά από τις αρρώστιες τους, ακόμη και άνθρωποι που ενοχλούνταν από ακάθαρτα και πονηρά πνεύματα και όλοι ζητούσαν να τον αγγίξουν «ότι δύναμις παρ’αυτού εξήρχετο και ιάτο πάντας» και με ρωτούσε: «Τι καταλαβαίνεις τώρα; Άντε πες μου σε παρακαλώ πώς το καταλαβαίνεις αυτό;».
Εγώ ταπεινά παππούλη μου, με το λίγο μυαλό μου, θα έλεγα πως ο Χριστός είναι η πηγή της ζωής. Ποιός δεν θέλει να ζήσει; Ποιός θα’ βλεπε τον Χριστό και δεν θα’θελε να τον αγγίξει να πάρει ζωή η ζωή του;
Ναι, μου έλεγε αλλά να, εδώ ενώ όλοι τον άγγιζαν όλοι γίνονταν καλά, ο Χριστός σήκωσε τα μάτια του προς τους μαθητάς του και μακάρισε τους πτωχούς, τους πεινασμένους, τους κλαίοντες, τους αδικημένους. Αυτό σου λέει κάτι; Πράγματι αυτό μας λέει πολλά.
Η δύναμις της χάριτος του Χριστού είναι η ίδια δύναμη της χάριτος του Χριστού που έχει ένας Άγιος, όμως ο Άγιος μιλά για την φτώχεια γιατί ζει φτωχός, ο Άγιος μιλά για την αδικία γιατί αδικείται ο ίδιος, ο Άγιος μιλά στους πεινασμένους γιατί είναι νήστις ο ίδιος, μιλά στους κλαίοντες γιατί έχει συνεχή δάκρυα της χάριτος ο ίδιος,ο Άγιος εντέλει μιλά στους νέους γιατί μέσα του ποτέ δεν γερνά αλλά ζει Κύριος ο Θεός και ως νέος και αυτός μπορεί να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές των νέων.
Εξέρχεται η Θεία δύναμις ενός Αγίου προς όλους. Ο Άγιος γίνεται η γέφυρα όπου πατούν όλοι για να φθάσουν στον Χριστό. Ο Άγιος θέλει να είναι η γέφυρα, η τροφή του, η χαρά του είναι αυτή, πως θα φέρει περισσότερους κοντά στον Χριστό να σωθούν.
Σήμερα όλοι μιλούν για την αποστασία των νέων από τον Χριστό και βρίσκουν πάντα σφάλματα στην εποχή μας, στην τεχνολογία, στην εξέλιξη.
Όμως ταπεινά θα έλεγα πως δεν θέλουμε να αποδεχθούμε κάτι τολμηρό, που είναι να κατεβούμε εμείς εκεί που βρίσκονται οι νέοι, μέσα στις φοιτητικές συντροφιές, μέσα στα club’s, μέσα στα ναρκωτικά, μέσα στους ομοφιλόφυλους, μέσα στους περιθωριακούς, όπου η μεγάλη πλειοψηφία είναι νέοι.
Έχει η Εκκλησία την υποχρέωση να σώσει τα παιδιά της, τους νέους.
Να γεννήσει Πορφυρίους, Παισίους, Ιακώβους και να τους αποστείλει στα έθνη των νέων.
Αυτό ονειρεύονταν και ο σήμερα τιμώμενος Άγιος της Εκκλησίας μας, σ’αυτήν εδώ την ημερίδα Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.
Ήθελε την Εκκλησία ως νοσοκομείο εκτάκτου ανάγκης, να είναι πάντα ανοιχτή και όλοι οι μπερδεμένοι, πληγωμένοι, ναρκομανείς και άλλοι να’ ρχονται να εναποθέτουν το βάρος της ψυχής τους, εκεί στον Χριστό.
Η Αγιότης είναι δυνατότερη απο την μουσική στα club’s, δυνατότερη απο τις εξαρτήσεις των ναρκωτικών, δυνατότερη από τα πάθη της σαρκός.
Είναι υποχρέωσή μας να βγούμε έξω από το καβούκι μας και οχυρωμένοι μέσα στην χάρη να ζητήσουμε τους νέους, να ζήσουμε τους νέους, να τους εκλύσουμε ελεύθερα με αγάπη στο Χριστό.
Ο Άγιος Πορφύριος, ο Άγιος των ημερών μας δεν δίσταζε να μπεί σε οίκους ανοχής, να σταυρώσει κοπέλες που ξεστράτησαν,να δέχεται παιδιά ανατολικών φιλοσοφιών και θρησκειών, παιδιά μπερδεμένα και ζαλισμένα απο τις εξαρτήσεις και ως άγιος που ήταν να εξήρχετο δύναμις παρ’αυτού και να ιάτο πάντας.
Συγχωρέστε με που σας λέω αυτά. Αλλά ο Άγιος Πορφύριος, ο αγαπημένος άγιος των νέων μας, που είναι εδώ και μας ακούει, σίγουρα έτσι θα μας παρακινούσε: «Αγαπήστε τον Χριστό, θυσιαστήτε με φιλότιμο για τον Χριστό.Μη φοβάστε αν σας κοροϊδεύουν, αν σας κατακρίνουν, αν σας συκοφαντούν για τον Χριστό. Αλλά αντίθετα να χαίρεστε και να αγιαλιάζετε γιατί αποκτήσατε μισθό πολύ στον ουρανό».
Σας ευχαριστώ μέσα απο τα βάθη της καρδιάς μου.
Να εύχεσθε. Ευλογείτε.

ΠΗΓΗ.........http://www.romfea.gr/diafora/5990-gerontissa-anna-o-agios-porfurios-ithele-tin-ekklisia-nosokomeio-ektaktou-anagkis

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

π. ΑΚΑΚΙΟΣ - "Ο γεροντάς μου π. ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ" ΚΥΠΡΟΣ 2015


Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906-1991)


Άγιος Πορφύριος - Συνέντευξη πνευματικού παιδιού του


ΠΑΤΗΡ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

ΠΑΤΗΡ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ. ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.

Ο ΠΑΤΗΡ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ. 2/12/2015


ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΘΕΟΞΕΝΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ


''Ο Άγιος Πορφύριος και η εποχή μας'' Αρχιμ. π. Ανανία Κουστένη


Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος και ο άθεος καθηγητής από την Αμερική.


Όσιος Πορφύριος - Αθηνά Σιδέρη

Ομιλεί η κυρία Αθηνά Σιδερή, κοινωνική λειτουργός, πνευματικό παιδίου του Οσίου Πορφυρίου
στην Ημερίδα "Ο Όσιος Πορφύριος και οι Νέοι"
12 Ιανουαρίου 2016 

π. Γιώργης Χιωτάκης: . Απολυτίκιο από τον ουρανό!

Πως ο π. Γιώργης, από τα Σφακιά της Κρήτης, έλαβε από τα ουράνια ένα απολυτίκιο για τον άγιο Πορφύριο, που προβλέπει περισσότερα θαύματα και δόξα για τον άγιο! www.imdleo.gr



Θαυμαστά γεγονότα με τον άγιο γέροντα Πορφύριο, τα οποία έζησε και εξιστορεί ο παπά Γιώργης Χιωτάκης από τα Σφακιά της Κρήτης. Και πως κοσκίνιζαν στην αρχαιότητα το χώμα! www.imdleo.gr
π. Γιώργης Χιωτάκης: 3. Σφακιανός ο άγιος Πορφύριος; Θαυμαστά γεγονότα με τον άγιο γέροντα Πορφύριο, τα οποία έζησε και εξιστορεί ο παπά Γιώργης Χιωτάκης από τα Σφακιά της Κρήτης. Και πως ο άγιος Πορφύριος έχει Σφακιανό επώνυμο! www.imdleo.gr




π. Γιώργης Χιωτάκης: 4. Στιγμιαία στο Μήλεσι + φόρεσε τα άμφια του αγίου Πορφυρίου Θαυμαστά γεγονότα με τον άγιο γέροντα Πορφύριο, τα οποία έζησε και εξιστορεί ο παπά Γιώργης Χιωτάκης από τα Σφακιά της Κρήτης. Πως στιγμιαία βρέθηκε από τον Πειραιά στο Ησυχαστήριο της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που ίδρυσε ο άγιος Πορφύριος και φόρεσε τα φυλαγμένα άμφια του



ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ.


Θεία Λειτουργία με τον Άγιο Πορφύριο


Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ


08.06.2015 πατήρ Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος - Ο Άγιος Παΐσιος και ο Άγιος Πορφύριος


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ


ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ


Ημερίδα "Ο Όσιος Πορφύριος και οι Νέοι" 12-1-2016


ΑΘΗΝΑ ΣΙΔΕΡΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ