ομιλία από τον Γέροντα Ακάκιο Καυσοκαλυβίτη ο οποίος ήταν μαθητής του Αγίου Πορφυρίου και τον είχε γηροκομήσει μέχρι την ''κοίμηση'' του , με θέμα '' Ο Άγιος Πορφύριος ως ιατρός ψυχών και σωμάτων '' σε τσά'ι' που διοργάνωσε η επιτροπή ανεγέρσεως Ιερού Ναού Αγίου Λουκά Κριμαίας στο ξενοδοχείο NAVARRIA στη Λεμεσό την Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2018
Ἔχει ὁ Θεός. Ἐκεῖ ποὺ ἀπελίζεσαι, σοῦ στέλνει κάτι ποὺ δὲν τὸ περιμένεις… ἀρκεῖ νὰ Τὸν πιστεύεις καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶς.
Πέμπτη 26 Απριλίου 2018
11-12-2017. Αθηνά Σιδέρη. " Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης...όπως τον έζησα".
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: Όταν φύγω από το σαρκίο μου…θα είμαι Περισσότερο κοντά σας! Αθηνά Σιδέρη: Είδα τον Ουρανό να κατεβαίνει στην Γή και η Γή να ανεβαίνει στον Ουρανό! Τη Δευτέρα 11-12-2017 οι φίλοι της Σχολής Γονέων - Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κατερίνης - είχαν την ευκαιρία να ακούσουν την κ.Αθηνά Σιδέρη, κοινωνική λειτουργό, πνευματικό τέκνο του Αγίου Πορφυρίου, η οποία καθήλωσε με τον βιωματικό και πνευματικό της λόγο το ακροατήριο. Το θέμα ήταν "Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης...όπως τον έζησα". Οι εμπειρίες της ομιλήτριας συγκίνησαν τους ακροατές που με την παραστατικότητα και ζωντάνια του λόγου της φανέρωσαν πτυχές της αγιότητάς του. Πριν από την ομιλία ο Βυζαντινός χορός ιεροψαλτών "Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω" απέδωσε ιεροπρεπώς ύμνους για τον Άγιο Πορφύριο υπό τη διεύθυνση του κ.Νικολάου Ξάφη.
Η Χάρη του Θεού, συνήθιζε να λέει ο Άγιος, υπερκαλύπτει τα πάντα ακόμα και τις επιστήμες. Η δυσκολία της μάθησης για μαθητές και φοιτητές ξεπερνιούνται με τη μελέτη της Καινής Διαθήκης και την επίκληση των Αγίων, οι οποίοι κατεβάζουν με την προσευχή τον ουρανό στη γη. Προέβλεπε την κοινωνική κρίση από χρόνια με τη διάλυση της οικογενείας, που αποτελεί το κύτταρο της κοινωνίας. Με διακριτικότητα βοηθούσε στην ομόνοια των ζευγαριών και στην προσπάθεια της ορθής διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Τόνιζε ιδιαίτερα την απόκτηση και διατήρηση καλών λογισμών, την αποφυγή της οργής και τη σημασία της θερμής προσευχής με την επίκληση των Αγίων που ισορροπούν τις καταστάσεις.
Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017
Ομιλία του κ.Κρουσταλάκη για τον Όσιο Πορφύριο
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017
Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 2017
ΕΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΗΜΕΗΛ......ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ
Ονομάζομαι Δ.Κ. και είμαι 50 ετών. Η μητέρα μου πέθανε το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014, αφού προηγουμένως είχε νοσηλευτεί για 2 μήνες περίπου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου. Είχε διαγνωσθεί αρχικά με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση σε ζωτικά όργανα του σώματός της σε αυτό το τελευταίο δίμηνο της ζωής της. Είχε επίσης νεφρική ανεπάρκεια το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω του καρκίνου και ήταν χρόνια καρδιοπαθής.
Έναν μήνα πριν πεθάνει, η ελπίδα μου ήταν να γίνει ένα μικρό θαύμα δηλ. να γίνει χειρουργείο, αφαίρεση του όγκου και να παραταθεί ο χρόνος ζωής της, έστω και για λίγο. Να τη χαρώ εγώ και τα αδέλφια μου, να μοιραστούμε στιγμές μαζί της, έστω και λίγες. Χειρουργείο όμως δεν μπορούσε να γίνει γιατί έτσι έκριναν οι γιατροί. Ήταν άλλωστε καρδιοπαθής και σε ηλικία 76 ετών. Και ήδη ήταν αργά είχε κάνει μετάσταση. Κάθε φορά που πήγαινα να τη δω στο Νοσοκομείο στην νεφρολογική κλινική πέρναγα από το μικρό εκκλησάκι του Νοσοκομείου και προσευχόμουν. Έβλεπα τις εικόνες των αγίων και ζητούσα να γίνει ένα μικρό θαύμα. Στις εικόνες των αγίων ξεχώριζα την εικόνα ενός αγίου, που με καθησύχαζε, καθώς έκλαιγα. Μου έλεγε «Δημήτρη δεν θα «φύγει» η μητέρα σου ακόμη…όσο μου το ζητάς». Το όνομα του Αγίου δεν το γνώριζα αλλά την μορφή του την έβλεπα συνέχεια μπροστά μου. Η εικόνα του ήταν μικρή. Αργότερα έμαθα ότι ήταν ο Άγιος Πορφύριος. Δεν είμαι καθόλου θρησκόληπτος και σε όλες τις καταστάσεις που συνέβαιναν στη ζωή μου τις ερμήνευα πάντοτε με μια αυστηρή λογική, καθόσον είμαι μηχανικός στο επάγγελμα. Η μητέρα μου ήξερα ότι είχε καρκίνο με μεταστάσεις και απορούσα πως ζούσε ακόμη. Οι καθηγητές Ιατρικής της παθολογικής κλινικής άλλωστε μας είχαν πει πως ήταν ένα μικρό θαύμα που ζούσε ακόμη. Στο χρονικό διάστημα των τελευταίων 12 ημερών αυτό συνέβαινε σχεδόν καθημερινά. Προσευχόμουν στο εκκλησάκι του Νοσοκομείου στους Αγίους και η μορφή του Αγίου Πορφυρίου μου χαμογελούσε κάθε μέρα σαν να μου έλεγε πως αν δεν μου πεις εσύ Δημήτρη να «φύγει» δεν «φεύγει»!. Και αυτό ξεπερνούσε την κάθε λογική μου! Έλεγα μέσα μου δεν είναι δυνατόν! Τις τελευταίες ημέρες η μητέρα μου πονούσε υπερβολικά και τις έκαναν ενέσεις μορφίνης. Την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014, με ενημέρωσαν ότι ήταν στα τελευταία της και έφυγα επειγόντως από τη δουλειά μου για να την προλάβω! Προσευχήθηκα στο Θεό να την αναπαύσει αφού προηγουμένως τη δει ζωντανή ο αδελφός μου ο Γιώργος, που θα ερχόταν από μακριά. Και όντως έτσι έγινε. Πέθανε την επόμενη μέρα το μεσημέρι αφού την είδε ο αδελφός μου. Περνώντας από το μικρό εκκλησάκι το Σάββατο το πρωί, ο άγιος μου είπε: «Δημήτρη ζήτησες από το Θεό να την αναπαύσει…και αυτό περίμενα από εσένα..»
Την εμπειρία μου αυτή την μοιράζομαι μαζί σας γιατί ήταν τόσο ζωντανή η επικοινωνία μου με τον Άγιο μέσω της προσευχής. Αισθάνθηκα εκείνες τις στιγμές ότι η ορθόδοξη πίστη μας στο Θεό μας οδηγεί σε δρόμους που δεν ερμηνεύονται με καμιά λογική. Όλα αυτά τα έπνιγα μέσα μου τρία χρόνια γιατί θεωρώ ότι είμαι ανάξιος να τα αναφέρω μιας και είμαι πολύ αμαρτωλός και δεν έχω ενεργή θρησκευτική ζωή. Σήμερα όμως είδα την εικόνα του Αγίου στο Internet και πλημμύρισα από δάκρυα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
